5/3/2007 - DUYMUYOR MUSUN ?
Sen, adını bile yüreğimden silip atamadım sen, biliyormusun hiç, her sabah sensizliğe gözlerimi açtığımda yeni bir ümit kaplıyor bedenimi belki dönersin diye...Ama her gün hissettiğim o ümit, yeni bir acıya dönüşüyor...Bende seni unutmak isterdim, aynen senin yaptığın gibi ama onuda elime yüzüme bulaştırıyorum..Unutmayı bir türlü beceremiyorum..Sensizliğin rıhtımında hep seni arıyorum...Üzülmek, kahrolmak umarsızca bir teselli gibi geliyor bana..Sen, her aklıma geldiğinde gözlerim doluyor ve bir sigara yakıyorum karanlığa ıslık çalar gibi..Belki o anda kendimi teselli ediyorum..Ama hiç bir şey sen olamıyor..
_____________________________________
Kelimelerin yerini iyi sıralayamadığımdan değil, en çok sana kıyamadığımdan korkularda bıraktım şu sensiz yüreğimi..Asla rastlantı değildin sen, o anda yüreğimin derinliklerine dokundun ve içimdeki gizli kalmış hislerimi gösterdin bana..Sevdadan öte ismin hayattı oysa zihnimde, kimbilir şu anda nerdesin...Bir bilsen nasıl üşüyorum, yüreğim üşüyor sensizlikte...İkimiz birer masum yürek olmuştuk hani birbirimize...Ama ben en çok seni sevdim düşlemlerde..Mutluluk bir nefesti, yakındın gözlerime, şimdi nasıl bir yokluk bu, bir türlü tarifini yapamadığım...Benden çok uzak da olsan, hep içimde bu sevdan bundan böyle, nerdeysen geleceksin biliyorum, sevdam ayak izlerinde.. Geleceksin elbet bir gün, geleceksin...
|
